گیتار شکسته

X

گیتار شکسته

گیتار شکسته

حالا به من بگو ای سنگ صبور تو صبوری یا من صبور

	دیگه تموم شد .
سلام دوستای گلم ...بازم اومدم اما یه جور دیگه اومدم ....می دونم می گی اومدی که اومدی ... اااااااااااااااا.....بازم که قاطی کردم . اصلا می دونین اومدم چی بگم ...اومدم بگم خداحافظ آره خداحافظ ...چیه ؟ ...تعجب داره ؟ ...دیگه دارم می رم ... نه بابا از دنیای وبلاگها کسی نمی تونه به این زودی منو بندازه بیرون . دارم گیتار شکسته رو ترک می کنم . دیگه تو این وبلاگ حرفی برا گفتن ندارم ...باید برم سراغ مطالب جدید و یه دنیای جدید شاید روزی از همین روزا رد پای منو تو یکی از این وبلاگهای جدید الاحداث ببینین اگه شناختینم دور نشین بازم مطالب داغ و جالب تو وبلاگم دارم که بتونم چند لحظه ای باهاتون درد و دل کنم . خلاصه بدی از ما دیدین به بزرگی خودتون ببخشین خوبی ها هم که ....حلالتون انقده که دارم مطلب می نویسم همش مال یه دل پره هاااا به دل نگیرین ...همش مال غریبیه آره دیگه من تو این وبلاگ غریبم ...چون واگذارش کردم به یه دوست حالا بعد از این اگه عاپدیت شد اون دوست آپش کرده و من بی تقصیرم . آپش هم نکرد گرد و خاک می گیردش و دیگه ...فاتحه خلاصه قربون همه تون برم ... این مدت خیلی بهم محبت کردین ... روزهای بسیار زیبایی باهاتون داشتم .....دیگه نمی تونم چیزی بگم ...چون بغض داره خفه ام می کنه می بوسمتون ...خداحافظ همگی
2 نوشته شده در پنجشنبه 23 شهریور1385ساعت 2:40 قبل از ظهر توسط ملودی گیتار شکسته \|

	ششه ششه هشتاد و پنج
امروز ششه ششه هشتادو پنجه ( 6/6/85 ) ....می دونم فرقی به حال تو دوست عزیز نمیکنه ...اما برا من یه روزه خیلی مهمه ... میخوام با دو شعر زیبا این روز رو جشن بگیرم . من ره به خلوت عشق هرگز نبرده بودم پیدا نمی شدی تو شاید که مرده بودم * ( ۱ ) تنم سرود دل انگيز عاشــــــــــــقانه تو به جشن ياد تو خواند دلـــــــــم ترانه تو درآسمان نگـــــــــاهت ستاره ای بودن ويا چــــــــــو آب بريزم زکوه شانه تو چوآفتاب بپاشـــم طلا به بــــام و درت چـو چلــــچراغ بتــــابم درون خانه تو اگر هواي چمـــن کرد گامهـــاي دلـم زبــاغ پنجره ات ره برم به خانـــه تو * ( ۲ ) خوب مي داني كه در چشمت گرفتارم هنوز روز و شب خوابم ربودي باز بيدارم هنوز نازنين با من مگو دل بر كن از تكرار من گرتو تكرار مني جوياي تكرارم هنوز گرچه تن زخمي و خاكي در رهت افتاده است نيست بر آيينه دل هيچ زنگارم هنوز فاش مي گويم به تو ، با من غريبي ات چرا ؟ رمز و راز من تويي ، دنياي اسرارم هنوز من به پهناي اميد خود گل شوق تو را در ميان اين كوير تشنه مي كارم هنوز مي شناسم مرگ را بي وحشت اما قلب من مي تپد در سينه چون از عشق سرشارم هنوز
2 نوشته شده در دوشنبه 6 شهریور1385ساعت 11:55 بعد از ظهر توسط ملودی گیتار شکسته \|

	شعری از شاعر جوان تبریزی - منفی 18
کلاغ ما دلمان گرفته است ! و سیاهی دستانمان از خوردن انار نیست ! یا از چیدن گردو... فقط دلمان گرفته است . امروز صبح ساعت شما خواب ماند و ما با خبرهای داغ روزنامه شیشه ها را پاک کردیم . گنجشکها خیال می کنند ما برای آنها دست تکان می دهیم ! امروز صبح تا دلتان بخواهد اینجا دیوار بود . حالا باید زغالی در دست بگیریم و روی این دیوارها بنویسیم کلاغ ، کلاغ ، کلاغ قار قار زغال زیباست دستهایمان را بگیرید می خواهیم صورت خورشید را سیاه کنیم !!! می دانیم خورشید دختر خوبی است ... ولی حیف لامپ اتاق ما سوخته است !!!
2 نوشته شده در یکشنبه 1 مرداد1385ساعت 0:50 قبل از ظهر توسط ملودی گیتار شکسته \|

	من تو را اسان نیاوردم به دست
ای از عشق پاک من همیشه مست من تو را آسان نیاوردم به دست بارها این کودک احساس من زیر بارانهای اشک من نشست من تو را اسان نیاوردم به دست در دل اتش نشستن کار اسانی نبود راه را بر اشک بستن کار اسانی نبود با غروری هم قد و بالای اسمان بارها در خود شکستن کار اسانی نبود بارها این دل به جرم عاشقی زیر سنگینی بار غم شکست من تورا اسان نیاوردم به دست در به دست اوردنت بردباریها شده بی فراریها شده شب زنده داربها شده در به دست اوردنت پایداریها شده با ظلم و جور روزگار سازگاریها شده ای از عشق پاک من همیشه مست من تو را اسان نیاوردم به دست بارها این کودک احساس من زیر بارانهای اشک من نشست
2 نوشته شده در یکشنبه 4 تیر1385ساعت 11:0 بعد از ظهر توسط ملودی گیتار شکسته \|

	فاتح قلبها
هوا سرد بود خودمان را چند تا كرده بوديم مثل روزنامه اي كه زني زيبا خريده بود شعر از نویسنده و شاعر خوب شهرمون آقای آتیلا اسکندانی ( دوست گلم آیاتای برام فرستاده ممنون آیاتای عزیزم ) " " فاتح قلبها " " قبول کن که همه چیزامکان پذیر است. روزنامه ای که تمام صفحه هایش پیامی خوش دارد: بارانی که صبر می کند تا به خانه برسی و حتی شعری که این بار... علامت تعجب ندارد. برای شنیدن صدایی که دوستش می داری. همین لحظه هم بسیار دیر است. افسوس خواهی خورد... زمانی که از آن سوی سیم ها کسی بی احساس می گوید: "برقراری ارتباط با مشترک مورد نظر مقدور نمی باشد!!!" آتشی روشن کرده ام و عهد بسته ام تا خاموش شدنش برایت دعا بخوانم. تمام کارهایت رو به راه خواهد شد، چرا که من... هیزمی دیگر در شومینه انداخته ام!!! به حساب خیال بافی ام نگذار ، اما ستاره ای دارم در تیره ترین شبها! فقط خواستم بدانی که میشود دل خوش کرد، به چراغ های کوچک یک هواپیما!!! فاتح قلبها می شوی و انگاه که طبق محاسباتت، عاشق تر از تو در زمین وجود ندارد... به بهانه ی مهر بانی ات،تو را رها خواهند کرد! این هم یکی از سیاه چاله های تستی، در مبحث نا معادلات عاشقانه است!!!
2 نوشته شده در چهارشنبه 6 اردیبهشت1385ساعت 0:1 قبل از ظهر توسط ملودی گیتار شکسته \|

	مرگ من روزی فرا خواهد رسید ...
مرگ من روزی فرا خواهد رسید ... در بهاری روشن از امواج نور در زمستانی غبار الود و دور یا خزانی خالی از فریاد و شور مرگ من روزی فرا خواهد رسید روزی از این تلخ و شیرین روزها روز پوچی همچو روزان دگر سایه ای ز امروزها ، دیروزها ! دیده گانم همچو دالانهای تار گونه هایم همچو مرمرهای سرد ناگهان خوابی مرا خواهد ربود من تهی خواهم شد از فریاد و درد می خزند ارام روی دفترم دستهایم فارغ از افسون شعر یاد می ارم که در دستان من روزگاری شعله می زد خون شعر خاک می خواند مرا هر دم به خویش می رسند از راه که در خاکم نهند اه ، شاید عاشقانم نیمه شب گل به روی گور غمناکم نهند بعد من ناگه به یکسو می روند پرده های تیره ی دنیای من چشمهای ناشناسی می خزند روی کاغذها و دفترهای من در اتاق کوچکم پا می نهد بعد من با یاد من بیگانه ای در بر ائینه می ماند به جا تار مویی ، نقش دستی ، شانه ای می رهم از خویش و می مانم ز خویش هر چه به جا مانده ویران می شود روح من چون بادبان قایقی در افقها دور و پنهان می شود می شتابند از پی هم بی شکیب روزها و هفته ها و ماهها چشم تو در انتظار نامه ای خیره می ماند به چشم راهها لیک دیگر پیکر سرد مرا می فشارد خاک دامنگیر خاک ! بی تو ، دور از ضربه ای قلب تو قلب من می پوسد انجا زیر خاک بعدها نام مرا باران و باد نرم می شویند از رخسار سنگ گور من گمنام می ماند به راه فارغ از افسانه های نام و ننگ قسم به جانهای از عاشقی بی قرار به دلهای عشاق شیدا قسم به آن ناله هایی که پر می کشند به سوی خدا ، نیمه شبها قسم به دلدادگانی پریشان چو من که در کوی یارند رسوا قسم به آیین طنازی و دلبری به شیرین و لیلی به عذرا قسم اگر می شناسی خداوند را! به ذات خداوند یکتا قسم که عشقت ز دل رفتنی نیست ، نیست! به پروردگار توانا قسم!!
2 نوشته شده در پنجشنبه 25 اسفند1384ساعت 0:56 قبل از ظهر توسط ملودی گیتار شکسته \|

	دو دل نوشته ...
این شعر هم از خودمه... درخت سیب می گرید درخت سیب می گرید پر از اشک است امشب باغ دل یک باغبان پیر ، بسان کوزه ای نمناک ، پر از فریاد و غوغا ها پر از موج تبسم ها ، شکسته در سرای باغ درخت سیب می گرید پر از شبنم ، پر از هاله به روی گونه ی یک سیب ، نشسته اشک فریادی بسان یک بلور تنگ ، برای موج فریادی درخت سیب می گرید همه موج توهم ها ، برای اشک این سیب است برای گونه ی سرخش و یا بوی دل انگیزش همین امشب برای سیب زیبا رو در اوج حسرت و ناله شب هجران از باغ است ، شب رفتن به بازار و فراموش دل یار است درخت سیب می گرید...
2 نوشته شده در جمعه 12 اسفند1384ساعت 9:43 بعد از ظهر توسط ملودی گیتار شکسته \|

	پاره ترین قسمت دنیا
آوازه ی عشق ما به هر خانه رسید درد دل ما به خویش و بیگانه رسید از درد غم عشق به هر جا که شدم گویند ز ره دور که دیوانه رسید پاره ترین قسمت دنیا کفشهایم کو ؟ ... دم در چیزی نیست ... لنگه ی کفش من اینجا ها بود ! زیر اندیشه ی این جاکفشی !مادرم شایداینجا دیشب کفش خندان مرا برده باشد به اتاق ... که کسی پا نتپاند در ان ... هیچ جایی اثر از کفشم نیست ... نازنین کفش مرا درک کنید ... کفش من کفشی بود ... کفشستان !!! ... و به اندازه ی تمام انگشتانم معنی داشت ... پای غمگین من احساس عجیبی دارد ... شست پای من از این غصه ورم خواهد کرد ... شست پایم به شکاف سر کفش عادت داشت !... نبض جیبم امروز ... تندتر می زند از قلب خروسی که در اندوه غروب ... کوپن مرغش باطل می شود ... جیب من از غم فقدان هزار و صد و هشتاد و سه چوق ... که پی کفش ، به کفاش محل خواهد داد ... ( خوب در چشم ترش می شکند ) کفش من پاره ترین قسمت این دنیا بود . سیزده سال و چهل روز مرا در پا بود ... ( یاد باد انکه نهانش نظری با ما بود ) دوستان ! کفش پریشان مرا کشف کنید ... کفش من می فهمید که کجا باید رفت !... که کجا باید خندید ... کفش من له می شد گاهی ... زیر کفش جعفر و عباس و علی ... توی صف های دراز ... من در این کله ی صبح ، پی کفشم هستم ... تا کنم پای در ان و به جایی بروم که به ان " نانوایی " می گویند ! ... شاید انجا بتوان ، نان صبحانه ی فرزندان را توی صف پیدا کرد ...باید الان بروم ، اما نه ... کفشهایم کو ... کفشهایم نیست ! کیومرث صابری ( گل آقا ) پیش درامد تو به من خندیدی ... و نمی دانستی ... من به چه دلهره از باغ همسایه ... سیب را دزدیدم ... باغبان از پی من تند دوید ... سیب را دست تو دید ... غضب الوده به من کرد نگاه ... سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک ... و تو رفتی و هنوز ... سالها هست که در گوش من ارام ، ارام ... خش خش گام تو تکرار کنان ... می دهد ازارم ... و من اندیشه کنان غرق این پندارم ... که چرا ، خانه ی کوچک ما سیب نداشت . حمید مصدق
2 نوشته شده در پنجشنبه 6 بهمن1384ساعت 11:15 بعد از ظهر توسط ملودی گیتار شکسته \|

	در باب دوست داشتن ....
در باب دوست داشتن انگاری خطرناکتر از انگار کفایت نیست باغ چون به کفایت خویش بیاندیشد باغچه می شود و باغچه یک گلدان گل شمعدانی مهربان اما تنها و غم افزا در باب دوست داشتن